.svg){kind=logo}
Het Racing Club Ferrol derde shirt 2026-2027 begon niet in A Malata, maar op straat. In Caranza, in Canido, op de pleintjes van Ferrol Vello, daar waar kinderen voor het eerst tegen een bal trappen. Voor de presentatie koos de club niet de eerste selectie, maar jongens en meisjes uit de eigen jeugdopleiding. En wie het shirt vervolgens bekijkt, ziet meteen waar het vandaan komt: de vlag van de stad ligt eroverheen.
Ferrol voert een blauw-wit geruit wapen. Op de clubwebsite heet het resultaat een estampado ajedrezado, een schaakbordpatroon in blauw en wit waarmee de club naar eigen zeggen een herkenbaar patroon terughaalt. Daaroverheen legde adidas een kleur die op zo’n klassiek wapen bepaald niet vanzelfsprekend is.
Van A Malata naar Caranza, Canido en Ferrol Vello
De club schrijft het zelf op, en het leest bijna als een liefdesbrief aan de stad. Racing leeft niet alleen in het stadion, staat er. Het leeft in de straten, op de pleinen, op de veldjes waar voor de lol gespeeld wordt en in de wijken waar kinderen leren houden van voetbal. Daarna volgt een opsomming die je in een persbericht zelden tegenkomt: van Caranza tot Canido, van het Ensanche tot Esteiro, van A Magdalena tot Ferrol Vello, en verder langs San Juan, Catabois, Santa Marina, San Xoan en Ultramar, met een knipoog naar het uitgestrekte platteland eromheen.
Daarom moest dit shirt het stadion uit, redeneert de club. Het moest de stad in, gedragen door wie het clubembleem in de modder verdedigt. Die woordspeling is in het Spaans mooier dan in het Nederlands: futbol de barrio, futbol de barro. Wijkvoetbal, moddervoetbal. Het is de meest ferrolaanse van de drie tenues uit deze collectie, aldus de clubwebsite, en dat is meer dan een designclaim.
Het is ook een keuze met een prijskaartje in tijd en organisatie. Een campagne opnemen met jeugdspelers, verspreid over een handvol wijken, kost meer moeite dan drie profs in een studio zetten. Dat de club die route koos, past bij de toon van de rest van de tekst, waarin voetbal begint op een plek die veel intiemer is dan een vol stadion.
Het Racing Club Ferrol derde shirt 2026-2027 van dichtbij
Boven op dat ruitpatroon vallen de merktekens van adidas op in fluorescerend groen. Die kleurkeuze zorgt volgens de club voor contrast en persoonlijkheid, en ze noemt het tenue dan ook nadrukkelijk gedurfder dan de rest van de collectie. Het clubembleem en het adidas Performance-logo zitten geborduurd op de borst, samen met de sponsors van dit seizoen.
Een detail dat je pas ziet als je het shirt in handen hebt, zit onderaan de voorkant. Daar plaatste adidas een rubberen stempel met het teken van de Camino de Santiago. De webshop legt uit waarom: Ferrol geldt als kilometer nul van die route, en dat pelgrimserfgoed wilde de club op het shirt hebben. Verder is het een spelersversie zoals adidas die bouwt, met een strakke pasvorm, Climacool en honderd procent polyester.
De prijs staat er ook bij. In de officiele clubshop kost de spelersversie 79,95 euro, in de maten XS tot en met 2XL. Dat is exact hetzelfde bedrag als voor het thuis- en uitshirt van dit seizoen, dus wie de complete reeks wil, weet waar hij aan begint. In diezelfde shop dragen de drie tenues elk een eigen leus, en waar het thuisshirt terugkeert naar de oorsprong en het uitshirt het zonder opsmuk doet, is dit derde tenue weggezet als het ontwrichtende broertje.
Een schaakbordpatroon is trouwens niet het makkelijkste vertrekpunt voor een voetbalshirt. Ruiten vragen om rust in de rest van het ontwerp, anders vecht alles om aandacht. Dat verklaart waarschijnlijk waarom adidas het fluorgroen strikt beperkt tot de eigen merktekens en het clubembleem gewoon geborduurd liet. Op televisie zal het patroon bovendien anders ogen dan op de productfoto: hoe kleiner het beeld, hoe sneller blauw en wit in elkaar overlopen tot een egale toon.
Van zeezout naar schaakbord
Het aardige is dat de club dit soort verhalen vaker aan haar derde tenue hangt. Op de clubsite staat nog een eerdere derde uitrusting beschreven die volledig om de kust draaide: zandkleurig, met dunne verticale strepen in blauw en wit als beeld van stranden vol zeeschuim, en met het icoon van een golf binnen een fries dat de duinen moest oproepen. Een shirt dat naar salpeter ruikt, schreef de club destijds.
Van die zilte kustlijn naar het schaakbord van de stadsvlag is een flinke stap. Het is ook een verschuiving van natuur naar mensen, van de Costa Artabra naar de trottoirs van Esteiro. Bij een club die dit seizoen op promotie mikt, zoals de spelers in hun presentaties op de clubsite blijven herhalen, past dat tweede verhaal misschien wel beter. Een stadsvlag draag je immers samen.
Meer Spaanse tenues waarin een stadswapen of gemeentevlag is verwerkt, staan verzameld in het shirtarchief van voetbal12.nl. Ferrol is dit seizoen namelijk lang niet de enige club die haar vlag over de borst heeft laten lopen.
