.svg){kind=logo}
Het Levante vierde shirt 2026-2027 begint niet bij een ontwerper, maar bij een graf in Frankrijk. Precies een jaar geleden keerden de stoffelijke resten van clubstichter José Ballester Gozalvo en zijn vrouw Teresa Molins Gausach terug naar de begraafplaats van het Cabanyal, de wijk aan zee waar hij vandaan kwam. Levante UD en Macron hebben die datum nu vastgelegd in een vierde tenue, dat sinds 3 september in de winkel ligt.
De weg terug naar het Cabanyal
Ballester was oprichter en eerste voorzitter van de club. Zijn laatste wens was om in de wijk begraven te worden waar hij was opgegroeid, maar de geschiedenis besliste anders en zijn graf bleef decennialang in Frankrijk. Volgens de clubwebsite kwam er pas beweging in het dossier door een ingewikkeld internationaal repatriëringstraject, aangejaagd door de club zelf en door een groep supporters die het niet kon laten rusten.
Dat het shirt uitgerekend nu verschijnt, is geen toeval. Het eerste elftal draagt het voor het eerst op zondag 6 september, in het duel met Málaga CF. Diezelfde datum is ook de verjaardag van de club: Levante UD werd opgericht op 6 september 1909, en telt dit weekend dus 117 jaar. Twee jubilea in een: het begin en de terugkeer.
Tegels en zeeschuim op het Levante vierde shirt 2026-2027
De basis is diep marineblauw. Die kleur staat volgens de club voor de Middellandse Zee waar Ballester tijdens zijn jaren buiten Spanje naar bleef verlangen. Over die ondergrond ligt een patroon dat de karakteristieke tegels van het Cabanyal nabootst, de azulejos die je daar nog altijd op gevels en portieken ziet. Wie het shirt in de hand houdt, ziet het patroon pas bij tweede blik; van een afstand blijft het een egaal donkerblauw tenue.
Daartussendoor lopen fijne spatten die volgens het clubbericht het schuim van brekende golven verbeelden. Zand, water en keramiek in een grafiek, allemaal ontleend aan een paar honderd meter kustlijn. Het is een ontwerp dat vooral werkt als je weet waar het over gaat, en dat is bij een herdenkingsshirt eerder een kwaliteit dan een gebrek.
Macron werkte de romp en de mouwen uit in Eco Everton, een stof die volgens de club lichtheid combineert met een lichtgevend effect dat de grafische afwerking dieper laat ogen. Het rugpaneel bestaat uit Eco Baimi Micromesh, gericht op ventilatie. Net als de rest van de Macron-collectie is het tenue gemaakt van Eco Fabric, garens uit honderd procent gerecycled consumentenplastic.
In de officiële webshop staat het herenshirt voor volwassenen op 84,00 euro; met personalisatie wordt dat 99,00 euro. De juniorversie kost 79,00 euro. De club spreekt nadrukkelijk over een beperkte oplage, te koop in de Tenda Granota en online.
Een vierde tenue is bij Levante geen jaarlijkse gewoonte. Voor dit seizoen stonden thuis-, uit- en derde shirt al in de webshop; dit exemplaar komt daar los bovenop en wordt door de club nadrukkelijk als verzamelaarsuitgave gepresenteerd. Dat verklaart ook de beperkte oplage. Het gaat hier minder om een tenue voor het hele seizoen dan om een shirt dat aan een datum vastzit.
Twee docenten die het onmogelijke voor elkaar kregen
Bij de presentatie hoort een korte film waarin niet de spelers maar twee docenten aan het woord komen: Paco Santamans en Irene Alcolea, volgens de club sleutelfiguren in de repatriëring. “Het leek onmogelijk om José Ballester en zijn vrouw terug te halen na zo veel tijd”, zegt Alcolea daarin. Santamans vult aan dat dit nu juist is waar de club voor staat: als iets onbereikbaar lijkt, zorgen Levante UD en alle betrokkenen dat het toch gebeurt.
De camera trekt in dat filmpje door de straten van het Cabanyal en over het strand, en eindigt bij het shirt in het zeeschuim. Verdedigen wat op je borst staat, betekent ook onthouden waar je vandaan komt en aan wie je alles te danken hebt, klinkt het in de voice-over. Twee zinnen sluiten het af: de laatste wens vervullen, en terugkeren naar waar je gelukkig was.
Het is niet de eerste keer dat Levante zijn eigen voorgeschiedenis op een shirt zet. Vorig seizoen speelde het eerste elftal op 12 april tegen Getafe CF in een tenue dat teruggreep op Fútbol Club Cabanyal, de in 1907 opgerichte ploeg die aan de basis van de club staat. Het is geen retro, het zijn wortels, luidde toen de slogan op de clubwebsite. Waar dat shirt een oorsprong opzocht, markeert dit vierde tenue een afsluiting.
De wijk zelf is in dit verhaal veel meer dan achtergrond. Daar werd de film opgenomen, daar ligt de begraafplaats waar het echtpaar nu rust, en van de tegelgevels in diezelfde straten komt het motief op de stof. Zelden loopt de lijn tussen een stadsdeel en een voetbaltenue zo kort.
Voor een club die de laatste jaren zelden buiten haar blauwgrana kaders kleurt, is een volledig marineblauw tenue een uitzondering. Dat het er komt voor een man die er in 1909 mee begon, maakt de keuze logischer dan ze op papier lijkt.
Wie benieuwd is welke clubs deze week nog meer een extra tenue uit de kast trokken, vindt de nieuwe releases van 2026-2027 verzameld op voetbal12.nl.
